Przedszkole Przyzakonne

 

Przedszkole jest zlokalizowane w Do­brzeniu Małym, przy ul. Opolskiej 76, w budynku stanowiącym własność Zgroma­dzenia Sióstr Pielęgniarek Trzeciego Zakonu Regularnego św. Franciszka w Ołdrzychowicach Kł.

W 1982 Franciszek i Anna Kossyk wyjeżdżając za granice podarowali  Zgromadzeniu Sióstr swój jednorodzinny dom w Dobrzeniu Małym. Umowa darowizny została podpisana 20 marca 1982 roku. Przekazany budynek został przeznaczony na przedszkole.

p0Przedszkole posiada nazwę:

PRZED­SZKOLE ZGROMADZENIA SIÓSTR PIELĘGNIAREK TRZECIEGO ZAKONU REGULARNEGO ŚW. FRANCISZKA.

tel.  77 469 57 61

Organem prowadzącym przedszkole jest Zgromadzenie Sióstr Pielęgniarek Trzeciego Zakonu Regularnego św. Franciszka w Ołdrzychowi­cach Kłodzkich, posiadające osobowość prawną na mocy art. 8 ust. l pkt. 6 i 8 ustawy z dnia 17.05.1989 r. o stosunku Państwa do Kościoła Katolickiego w RP (Dz. U. Nr 29, poz.154).

Przedszkole może używać skróconej nazwy PRZEDSZKOLE PRZYZAKONNE w Dobrzeniu Małym

Uroczysty akt poświęcenia nowego Przedszkola Przyzakonnego w Dobrzeniu Małym został dokonany dnia 18 sierpnia 1982 roku. W kraju było to czwarte przedszkole prowadzone przez siostry zakonne, a pierwsze w diecezji opolskiej.

Aktu poświęcenia dokonał Ksiądz biskup Ordynariusz, prof. Alfons Nossol

Obecnie do przedszkola uczęszcza 29 dzieci:

  • 6-latki 7
  • 5-latki 11
  • 4-latki 7
  • 3-latki 4

ppKadra przedszkola:

S.M. Pacyfika - dyrektor
S.M. Laura - nauczyciel i pedagog
S.M. Julia - nauczyciel
Pani Dorota Szewczyk - kucharka
Pani Maria Macioszek - woźna

Ilość absolwentów: 380

 

 

 

 

 

   tel.  do przedszkola     77 469 57 61

 

 

 

Przedstawiony poniżej tekst zawiera fragmenty obszernej pracy magisterskiej napisanej w 2002 roku przez S.M. Serafinę Barbarę Bogdon – dyrektora przedszkola.

Tytuł pracy:

„Dwudziestolecie działalności Przedszkola Zgromadzenia Sióstr Pielęgniarek Trzeciego Zakonu Regularnego św. Franciszka w Dobrzeniu Małym”

Wstęp

Rodzice katoliccy z zaufaniem powierzają swe dzieci opiece sióstr zakonnych. Zadaniem więc przedszkola zakonnego jest nie tylko otoczyć opieką dziecko przedszkolne, chronić je przed złem fizycznym czy moralnym, ale przede wszystkim wydobyć z dziecka, utrwalić i rozwinąć zakodowane w nim dobro w piękny, szlachetny, wrażliwy i uczciwy charakter przyszłego człowieka. Dziecko powierzone przez Boga rozumowi i sercu rodziców – przedszkole pragnie pomóc lepiej wychować.

p1Niniejsza praca jest pierwsza próbą dokonania oceny dorobku działalności Przedszkola niepublicznego prowadzonego przez Zgromadzenie Sióstr Pielęgniarek Trzeciego Zakonu Regularnego św. Franciszka w Dobrzeniu Małym.  Siłą rzeczy opis całej działalność placówki musiał zostać potraktowany skrótowo, ale na pewno posłuży jako podstawa do opracowania kolejnej monografii, która będzie jakby podsumowaniem działalności w ciągu 20 lat. Rozdział I omawia podstawy prawne prowadzenia przedszkoli niepublicznych. Następnie  w krótkim zarysie została przedstawiona działalności przedszkola w Dobrzeniu Wielkim w latach 1933 –1949. Rozdział II opisuje jak doszło do powstania przedszkola Przyzakonnego w Dobrzeniu Mały. Rozdział ten prezentuje statut przedszkola jako, że jest to najważniejszy dokument placówki.. Następnie została opisana działalność wychowawczo – opiekuńcza przedszkola ze szczególnym uwzględnieniem roli dyrektora w kształtowaniu obrazu placówki. Na koniec nie zabrakło wspomnień rodziców, którzy posyłali swoje dzieci do naszego przedszkola.

Przedszkole w Dobrzeniu Wielkim w latach 1933-1949

Pierwsze lata życia dziecka są najbardziej znaczące dla jego rozwoju. Prawidłowe kierowanie dzieckiem pozwala na stymulację rozwoju, zapobiegania jego nieprawidłowościom i dysharmonii, a przede wszystkim daje podstawy do kształtowania pełnej, dojrzałej osoby zarówno dziecka, jak i przyszłego dorosłego. W tym czasie człowiek zdobywa podstawowe umiejętności komunikowania się ze światem, poznawania i wyrażania siebie oraz otaczającego świata w całym jego bogactwie. Takie wprowadzenie dziecka w świat dorosłych jest podstawowym obowiązkiem rodziny, jednak rodzicom, z racji dynamicznie zachodzących zmian o zróżnicowanym charakterze, potrzebna jest pomoc. Tej pomocy, wsparcia w wychowaniu i nauczaniu małego dziecka rodzice oczekują od wyspecjalizowanej instytucji, jaką jest przedszkole.

W pracy apostolskiej Zgromadzenia Sióstr Pielęgniarek Trzeciego Zakonu Regularnego św. Franciszka ważne miejsce zajmowało wychowanie dzieci. Siostry Zakonne prowadziły przedszkola w: Ludwikowicach, Ołdrzychowicach Kłodzkich, Cieplicach Zdroju, Piechowicach, Siołkowicach Starych, Ligocie Prószkowskiej, Pokoju, a od 1932 r również w Dobrzeniu Wielkim.

Z początkiem października 1932 r. ukończono i poświęcono nowy klasztor św. Franciszka, budowany przez pięć miesięcy. Kilka lat mówiono o budowie nowego klasztoru, aż wreszcie powstał dzięki staraniom ruchliwego księdza dziekana Franciszka Poziemby. 4 październikaPo Mszy świętej i błogosławień­stwie sakramentalnym w kościele parafialnym wszyscy procesjonalnie udali się do nowo wybu­dowanego klasztoru, któ­remu miał patronować św. Franciszek. Ksiądz proboszcz Franciszek Poziemba dokonał poświęcenia i przekazał zgromadzeniu na własność ten dom. Pierwszymi siostrami były: s. Barsena Konsek (przełożona), s. Sentiana Walla, s. Guda Kampel i s. Dietharda Ksionsek. Po kilku miesiącach urządzono szkołę szycia i gotowania, przedszkole, pielęg­niarstwo ambulatoryjne oraz przytułek dla chorych i starszych ludzi. W latach 1938-1948 przedszkole prowadziła siostra Chromatia Hallas. Od samego początku prowadzenia przedszkola w Dobrzeniu Wielkim razem z s. Chromacja pracowała p. Maria Sonsalla, jak również Weronika Waindok, która później wstąpiła do Zgromadzenia  i otrzymała imię s. Sebalda. 1932 roku w przepełnionym kościele parafialnym odprawił dziekan uroczystą Mszę św. z błogosławieństwem sakramentalnym. W kazaniu omówił wielkie znaczenie tego ślicznego klasztoru dla parafii i dla całej okolicy.

p2Przedszkole składało się z dwóch sal w jednaj były dzieci starsze, a w drugiej młodsze. Razem było ich około 70. W większości dzieci przychodziły same do przedszkola. Od samego rana odbywały się zabawy, czytanie bajek, wspólny śpiew. Dzieci w przedszkolu spożywały śniadanie, które przynosiły z domów. Otrzymywały gorące mleko, kakao lub herbatę. Około godziny 13.oo dzieci szły do domów na posiłek a wracały około godz. 14.oo. Dzieci dużo przebywały w ogrodzie, który był wyposażony w karuzelę, huśtawki. Organizowano wiele uroczystości. Przygotowywano karnawał, spotkanie ze św. Mikołajem, jasełka, włączając do nich również dorosłych. Z okazji Świąt każde dziecko otrzymywało drobny upominek przygotowany przez siostrę i opiekunki. W okresie wojennym i krótko po wojnie, kiedy nie było zabawek p. Maria i s. Chromacja same szyły lalki z pończoch i gałganków.  Bardzo uroczyście obchodzono w przedszkolu Kinderfest. Na tę okazję wszystkie dzieci się przebierały i pochodem ruszały z sąsiedniej posesji do ogrodu przedszkolnego, gdzie odbywały się różne konkursy. Bardzo uroczysty charakter miało również zakończenie przedszkola przez dzieci które miały pójść do szkoły. Na tę uroczystość przychodził również ks. Proboszcz Franciszek Poziemba.W związku z nasilającymi się represjami p. Maria Sonsała zrezygnowała z pracy, a s. Chromacja została zwolniona wraz z upaństwowieniem przedszkola w roku 1948. Przed­szkole dalej pozostało w budynku klasztornym, prowa­dzone przez osoby świeckie. Mieszkańcy Dobrzenia często wspominali działalność przedszkola i oczekiwali, że może kiedyś zostanie ta działalność na nowo podjęta. Musiano czekać do roku 1982, kiedy to Franciszek i Anna Kossyk wyjeżdżając za granice podarowali Zgromadzeniu swój jednorodzinny dom w Dobrzeniu Małym. Umowa darowizny została podpisana 20 marca 1982 roku.  Przekazany budynek został przeznaczony na przedszkole. Do tej pory w Dobrzeniu Małym była tylko  dla dzieci zerówka w szkole dla dzieci 6- letnich. Młodsze dzieci musiały być dowożone do Dobrzenia Wielkiego do przedszkola. Od samego początku przedszkole to było prowadzone jako przedszkole niepubliczne i miało charakter katolicki. 

Uroczystość rozpoczęcia działalności przedszkola w Dobrzeniu Małym

Uroczysty akt poświęcenia nowego Przedszkola Przyzakonnego w Dobrzeniu Małym został dokonany dnia 18 sierpnia 1982 roku. W kraju było to czwarte przedszkole prowadzone przez siostry zakonne, a pierwsze w diecezji opolskiej.

Aktu poświęcenia dokonał Ksiądz biskup Ordynariusz, prof. Alfons Nossol, który na tę uroczystość przybył z zacnym gościem z Augsburga (RFN) .

Na uroczystość zostali zaproszeni także oficjalni goście:

Naczelnik Gminy w Dobrzeniu Wielkim – p. Alojzy Kokot

Pan inżynier Eryk Rippel

Dyrektor Przedszkola Państwowego – p. Monika Reginek

Stronę Zgromadzenia reprezentowały:

Przełożona Prowincjalna – Matka M. Ruscella Foks

Wikaria Prowincjalna – Matka M. Bona Piechaczek

Przełożona konwentu w Dobrzeniu Wielkim – Siostra M. Bertrada i licznie zgromadzone siostry

Na uroczystość poświęcenia zebrały się dzieci przedszkolne, ich rodzice, parafianie i orkiestra. O godz. 18.00 rozbrzmiały fanfary na przywitanie Księży biskupów. Następnie najmłodsze dzieci przywitały księdza biskupa Ordynariusza wierszykami i kwiatami. Następnie głos zabrał ksiądz proboszcz Helmut Kraik. W słowach przywitania wyraził on wielką radość z tego, że poruszona na Soborze Watykańskim II sprawa praw dziecka do wychowania religijnego stała się w tej parafii sprawą realną, wprowadzoną w czyn. Proboszcz złożył podziękowanie wszystkim, którzy włożyli swoje staranie, siły i modlitwy w to, aby to Przedszkole mogło w terminie być oddane do użytku.

Następnie głos zabrał Ksiądz Biskup Ordynariusz, Alfons Nossol. Na wstępie wyraził serdeczne podziękowanie Przewielebnym Przełożonym za odwagę podjęcia decyzji o prowadzeniu przedszkola w duchu religijnym. „Możemy być wdzięczni Bogu, za to, że mimo tak licznych trudności w wychowywaniu dzieci i młodzieży w obecnych, zalanych falą ateizacji, czasach, daje nam możliwość wychowywania w duchu religijnym”. Dalej Ksiądz Biskup Ordynariusz kontynuował: ”Fakt powstania Przedszkola Przyzakonnego, o profilu bardziej religijnym nie deprecjonuje działalności innych, istniejących w diecezji i całej Ojczyźnie, przedszkole świeckich. To nowe przedszkole ma szczególne zadanie: winno ukazać dzieciom drogę do BOGA i nauczyć je stawiania pierwszych kroków na tej drodze”. Ksiądz Biskup z zaufaniem polecił Panu naczelnikowi Gminy, aby trzymał nadzór nad tym przedszkolem i opiekował się nim życzliwie. Podkreślił też zadanie Sióstr wychowawczyń i opiekunek oraz tych, które w przyszłości będą miały wychowywać to młode pokolenia, zachęcając, „aby Siostry potrafiły podawać dzieciom tę najbardziej im potrzebną witaminę, witaminę M – MIŁOŚĆ. Jest to wielkie i trudne zadanie, które musi być oparte na codziennej głębokiej modlitwie i zjednoczeniu z Chrystusem – Najlepszym Nauczycielem”. Ksiądz Biskup Ordynariusz wyraził również wdzięczność Przewielebnemu Księdzu Proboszczowi, prosząc go o nieustanną pomoc i opiekę nad najmłodszymi członkami wspólnoty parafialnej.

Po wstępnych ceremoniach nastąpiła zasadnicza część aktu poświęcenia Przedszkola. Ksiądz Biskup Ordynariusz, Ksiądz Biskup z Augsburga i towarzyszący im kapłani przeszli do wnętrza Przedszkola, poświęcając wszystkie pomieszczenia. W tym czasie orkiestra grała pieśni religijne, podtrzymując śpiew wiernych.

Po ceremonii poświęcenia głos zabrali oficjalni goście, pragnąc wyrazić swoją wdzięczność. W imieniu rodziców przedszkolnych głos zabrał p. inż. Rippel, który w swoich słowach wyraził ogromną radość z dokonanego dzieła. Dziękował Bogu i wszystkim, którzy przyczynili się do tego dzieła: Księdzu Biskupowi Ordynariuszowi, Księdzu Proboszczowi, Przełożonym Zakonnym, Siostrom i wszystkim pracownikom, za trud włożony w adaptację budynku na Przedszkole. Stwierdził, że fakt istnienia przedszkola we wsi Dobrzeń Mały, zanotowany zostanie po raz pierwszy na kartach historii. Pan inżynier słowa wdzięczności skierował także pod adresem Siostry Przełożonej – s. M. Bertrady, dziękując jej za to, że od chwili podjęcia myśli utworzenia Przedszkola Przyzakonnego przez Przewielebne Matki przełożone, wyraziła gotowość podjęcia trudu realizacji tego pomysłu. Pan inżynier powiedział: „świadkiem włożonego przez nią trudu i pracy jest ten budynek, są ludzie i księżyc na niebie”.

p3„Pozwólcie dzieciom przychodzić do mnie” – takimi słowami rozpoczął swoje przemówienie Ksiądz Biskup z Augsburga. Zabierając głos, wyraził radość z otwarcia przedszkola katolickiego na terenie diecezji opolskiej. Cieszył się z obecności licznej gromadki małych dzieci. W słowach skierowanych do rodziców ubolewał nad nasilającym się faktem dzieci niechcianych w rodzinie, szczególnie w rodzinach bardzo dobrze sytuowanych w obrębie Jego diecezji w RFN. Zwrócił się do rodziców tymi słowami: ”Wy natomiast, Rodzice, możecie cieszyć się z Waszych pięknych dzieci i z tego, że mogą one uczęszczać do takiego przedszkola”. Przejęty obecnością tak  wielu dzieci i licznie zgromadzonych parafian na placu przedszkolnym, jego Ekscelencja powiedział nieco żartobliwie: ”Kiedy będziecie odczuwali dolegliwości wieku, ciężar obowiązków, to przyjdźcie tu, do tego przedszkola, a zapewniam Was, że po dziesięciu minutach przebywania z tymi dziećmi, sami staniecie się jako dzieci i bez trosk”.

Uroczystość dobiegała końca. Ksiądz biskup Ordynariusz wręczył Dyrektorce Przedszkola Przyzakonnego, Siostrze M. Revokacie, Księgę Pisma św., która w wychowaniu dzieci ma być Drogą, Prawdą i Życiem. W słowach skierowanych do wiernych, Ksiądz Biskup wyraził swą radość z tego, że to właśnie siostry Franciszkanki prowadzą Przedszkole. Życzył na koniec, aby w nim zapanował duch radości i miłości, prawdziwy duch świętego Franciszka.

Ksiądz Biskup z Augsburga obdarował dzieci słodyczami. Tak dostojnych Gości dzieci żegnały wierszykami i kwiatami, a Ksiądz Biskup wręczył im pamiątkowy obrazek Matki Bożej Opolskiej. Można było zaobserwować, że przez cały czas trwania uroczystości dziecięce oczy spoglądały na biskupie szaty, a na twarzach jaśniał uśmiech radości. Przy dźwiękach orkiestry Goście udali się na wspólną Agapę do klasztoru w Dobrzeniu Wielkim.

 

Personel przedszkola w latach 1982-2002.

  • S. M. Revokata Helena Firlus – dyrektor od 1982 r. do 1995 r.
  • S. M. Marianna Kornelia Niemiec – nauczyciel od 1982 r. do 1990 r.
  • S. M. Serafina Barbara Bogdon – wychow. od 1.08.83 r. do 31.07.84 r.
  • praktykantka od 1.08.86 r do 30.06.89 r.
  • dyrektor od 1995 r.
  • S. M. Pacyfika Magdalena Stronczeńska – nauczyciel od 1986 r.

Kucharki:

  • S. M. Ancilla Teresa Kwiatkowska od 1.08.82 – 31.07.83 r.
  • S. M. Aniela Maria Solisz od 1.08.83 – 31.07.84 r.
  • S. M. Danuta Urszula Zindler od 1.08.84 – 31.07.85 r.
  • S. M. Waldemaris Krystyna Pyrek od 1.08.85 – 10.07.88 r.
  • S. M. Judyta Irena Marszol od 1.08.88 – 29.02.92 r.
  • S. M. Stella Renata Kowalska od 1.09.92 – 31.10.95 r.
  • S. M. Miriam Irena Kilisz Kilisz od 1.09.95 r.

 Pomoce kuchenne, woźne:

  • Zuzanna Piechota od 1.08.84 -  31.10.95 r.
  • Dorota Szewczyk od 1.11.95 r

 

Organizacja działalności wychowawczo – dydaktycznej przedszkola

Rozkład dnia w Przedszkolu:

  • 7.00 - 8.30 Schodzenie się dzieci. Obserwacje pedagogiczne, praca wyrównawcza, zajęcia w małych grupach.
  • 8.30 - 8.45 Przygotowanie do śniadania, ćwiczenia gimnastyczne, zabawy ruchowe, mycie rąk. Nakrywanie do stołu.
  • 8.45 - 9.00 Modlitwa poranna
  • 9.00 - 9.30 Śniadanie
  • 9.30 - 10.30 Zajęcia obowiązkowe
  • 10.30 - 11.30 Zabawy dowolne. Praca indywidualna z dziećmi, praca w małych grupach. Spacery
  • 11.30 - 12.00 Przygotowanie do obiadu
  • 12.00 - 12.30 Obiad
  • 12.30 - 14.30 Leżakowanie, Czytanie bajki na dobranoc
  • 14.30 - 15.00 Podwieczorek
  • 15.00 - 16.00 Rozchodzenie się dzieci do domów.

Podstawą jest program wychowania przedszkolnego. Tak jak w każdym przedszkolu prowadzone są zajęcia. Dużo uwagi przywiązuje się do gruntownego przygotowania dzieci sześcioletnich do podjęcia obowiązku szkolnego. Dzieci są bardzo dobrze przygotowywane. Już od godziny 8.oo rozpoczynają swoje zajęcia. Dzieci bardzo dużo śpiewają znają dużą ilość piosenek i chętnie grają na instrumentach perkusyjnych. Szczególnym powodzeniem cieszy się tzw. Orkiestra czyli gra wszystkich instrumentów perkusyjnych przy akompaniamencie pianina. Jest to forma zajęć rytmicznych.

Prowadzone jest również bezpłatna nauka języka niemieckiego. Bardzo to ułatwia dzieciom porozumiewanie się w tym języku ze swoimi krewnymi, którzy przybywają z Niemiec.

Bardzo ważnym dniem w przedszkolu jest piątek, bo w tym dniu odbywają się zajęcia na sali gimnastycznej. Do tego służy sypialnia, która jest wyposażona w drabinkę, ławeczkę szwedzką, piłki, tunele, krążki, „parasol”.

Wszystkie zajęcia są dokumentowane przez zapisy w dzienniku zajęć.

Bardzo ważne miejsce w pracy przedszkola zajmują uroczystości:

  • Spotkanie ze św. Mikołajem
  • Wspólna wigilia
  • Kolęda odwiedziny duszpasterskie
  • Dzień Babci i Dziadka
  • Zabawa karnawałowa –przebierańców
  • Dzień Matki
  • Uroczystość zakończenia roku szkolnego

Dużą wagę przywiązuje się do wychowania religijnego. Służą do tego przede wszystkim przygotowania do uroczystości kościelnych, przeżywanie okresów liturgicznych, wspólna modlitwa poranna, podawane intencje, modlitwa przed i po posiłkach, katechezy, które odbywają się 2 razy w tygodniu, zadania dla rodziców, informacja zamieszczana na gazetce w szatni.

Dzieci dużo przebywają na świeżym powietrzu w ramach spacerów, wycieczek jak również korzystają z ogrodu przedszkolnego, który jest wyposażony w zapewniające bezpieczeństwo huśtawki, dużą piaskownicę, zjeżdżalnię, urządzenia ogrodowe. W okresie letnim są tam również pawilony chroniące przed  słońcem. Wielką atrakcją w okresie letnim jest spożywanie posiłków w ogrodzie przedszkolnym. Można by jeszcze długo wymieniać sposoby i formy pracy z dziećmi ale to jest jakby oczywiste, muszą one być wykorzystywane aby zadowolić dzieci jak i ich rodziców.

Współpraca z rodzicami

W przedszkolu bardzo wiele spraw odbywa się wspólnie z rodzicami. Ojcowie najczęściej angażują się do drobnych remontów, pomocy wymagającej wiedzy i zdolności technicznych jak: tapetowanie, malowanie, odgarnianie śniegu, drobne naprawy, montaże, renowacja placu zabaw, składanie urządzeń ogrodowych, koszenie trawy, malowanie płotu, barierek. Natomiast mamy bardzo chętnie wspierają personel w drobnych pracach, które również są bardzo ważne.  Matki przejęły na siebie część zadań jak na przykład: malowanie pierników, pieczenie ciast na uroczystości, przygotowywanie uroczystości dla babć i zakończenie roku szkolnego, zakupy, wysłanie przekazu pocztowego, grabienie sadu, upiększanie ogrodu, sadzenie kwiatów, przygotowywanie zapasów na zimę, kompotów, pomoce dydaktyczne, redagowanie kroniki przedszkolnej. Bardzo wiele spraw codziennych omawia się nie tylko na zebraniach, ale najczęściej w szatni i na wspólnej wycieczce.

W związku ze zbliżającą się 20 rocznicą istnienia naszego przedszkola rodzice wypowiedzieli się na temat działalności przedszkola. Oto niektóre relacje, które może w jakimś stopniu opisują atmosferę pracy i współpracy personelu przedszkola z rodzicami.

Relacje rodziców

„Jako zupełnie nowy mieszkaniec Dobrzenia Wielkiego nie wiedziałam o istnieniu przedszkola w Dobrzeniu Małym. Zupełnie przypadkowo usłyszałam o nim podczas rozmowy prowadzonej przez dwie znane mi z widzenia panie. Obie polecały mi je gorąco i wymieniały szereg bardzo istotnych dla matki i dziecka zalet. Wychowanie w otoczeniu pozbawionym agresji, świetna opieka, ogromna ilość pracy i czasu poświęcona każdemu z dzieci, no i świetne posiłki. Między innymi te zalety spowodowały, że postanowiliśmy wybrać właśnie tę placówkę. Później okazało się, że wyobrażenia nie do końca pokrywały się z rzeczywistością – rzeczywistość bowiem w tym przedszkolu przerosła możliwe pragnienia. Wszystko nam się tam podobało. Nauczanie dzieci życia i zachowania zgodnie z zasadami wiary, doskonałe przygotowanie ich do edukacji w szkole, zapewnienie miłości, czułości i bycia (czucia  się ) ważnym zaowocowało tym, że dzieci są otwarte i pozbawione szeregu zahamowań.

Szczególną uwagę zwracały:

  • efekty poczynań Siostry Dyrektor – przeobrażania się przedszkola w placówkę coraz piękniejszą i nowocześniejszą
  • efekty pracy pedagogicznej – doskonały rozwój dzieci, łatwość przyswajania szeregu informacji
  • chęć (ogromna) do uczęszczania do przedszkola
  • doskonała współpraca między rodzicami i siostrami
  • rzeczywista atmosfera domu panująca w przedszkolu

Co byśmy zmienili? Propozycja jest tylko jedna. Naturalnym przedłużeniem przedszkola powinno być stworzenie szkoły prowadzonej przez siostry”.

„Przedszkole w Dobrzeniu Małym wybrałam dlatego, że znajduje się w pobliżu mojego domu. Cała czwórka moich dzieci uczęszczała do tego przedszkola, w którym opieka, nauka i zaangażowanie Sióstr Franciszkanek było nadzwyczajne. Dzieci chodziły tam z ochotą, ponieważ bardzo się im tam podobało, a siostry otaczały dzieci opieką i miłością wręcz rodzicielską, jednocześnie przygotowując je do czekającego je życia szkolnego. Uważam, że nic nie powinno ulec zmianie.

Moje dzieci najczęściej wspominają swoje opiekunki S. Serafinę oraz s. Pacyfikę ich miłe usposobienie i życzliwość, a także w sposób specjalny obchodzone urodziny – z honorowym miejscem i innymi przyjemnościami oraz niezapomniane Święta Bożego Narodzenia oraz Wielkiej Nocy z niezwykłymi i tradycyjnymi ich obchodami co także pozostanie w ich pamięci na następne lata życia. Uważam, że 20 rocznica istnienia przedszkola powinna być obchodzona w sposób szczególny, ponieważ jakby na to nie patrząc przez ręce i serca Sióstr Franciszkanek przeszło pokolenie, a może nawet i dwa małych mieszkańców naszej miejscowości”.

„Najbardziej nam odpowiadała domowa atmosfera tego przedszkola, a także sposób odnoszenia się do dzieci przez Siostry. Muszę przyznać, że był jeszcze jeden bardzo ważny argument i dla nas oczywisty plus tego przedszkola. Nie było presji, że jeżeli nie zdążymy do pewnej godziny odebrać dziecko (przy naszych obowiązkach lekarskich takie sytuacje się zdarzały) to spotkamy się z pretensjami. Staraliśmy się oczywiście tego nie nadużywać, ale fakt, że siostra zostawała dłużej z córką był bardzo cenny. Innym razem, gdy była pilna potrzeba, żona umawiała się z siostrą i przyjeżdżała wcześniej z córką do przedszkola.

„Współpraca z rodzicami również układała się bardzo dobrze. Każdy z nas zawsze znalazł dobrą radę, wskazówkę do tego, jak postępować ze swoją pociechą. Każda z sióstr oraz personel zawsze wykazywał się wielką życzliwością i zrozumieniem w stosunku do nas rodziców. Tym większym zaufaniem darzyliśmy kadrę.

Zakończenie

Wraz z rokiem 2002, kiedy to nasze przedszkole obchodzi mały jubileusz swojej działalności, zdajemy sobie sprawę, że wkraczamy w nowy etap naszej działalności. Musimy iść do przodu, bo kto stoi ten się cofa. Dlatego ciągle poszukujemy nowych możliwości i nowych sposobów pracy wychowawczo – dydaktycznej. Jednak trzeba przyznać, na podstawie przeprowadzonych wywiadów, że placówka wtedy osiągnie sukces, czyli będzie zauważona, aprobowana i polecana innym, gdy tworzą ją osoby, które swoim wychowankom oddały swoje serce. Do takich osób niewątpliwie należała pierwsza wychowawczyni w przedszkolu w Dobrzeniu Wielkim s. Chromacja, która pozostaje do dzisiaj we wdzięcznej pamięci swoich wychowanków.

Naszym zadaniem nadal pozostanie zapewnienia opieki, wychowania i uczenia w atmosferze akceptacji i bezpieczeństwa. Musimy tworzyć coraz doskonalsze warunki umożliwiające dziecku osiągnięcie „dojrzałości szkolnej”. Celem naszym jest wspomagania i ukierunkowanie rozwoju dziecka zgodnie z jego potencjałem i możliwościami rozwojowymi. Dlatego musimy charakteryzować się: otwartością na zmiany, umiejętnością współpracy w zespole, umiejętnością dobrej komunikacji, dbałością o rozwój zawodowy, umiejętnością dobrej współpracy ze środowiskiem, kreatywnością.